Een praatkast voor Lauren

Lauren, een Gronings meisje van vier jaar, heeft een verstandelijke beperking en kan niet praten. Haar moeder vertelt hoe de ondersteunde communicatie samen met Stichting Milo is ontwikkeld. Lauren kan nu met een voorwerpentaal zelf initiatieven nemen in communicatie.

Lauren is een Gronings meisje van vier jaar met een verstandelijke beperking. “Ze is een vrolijk dametje dat sinds een jaar drie dagen per week naar een speciaal kinderdagcentrum gaat, waar ze het enorm naar haar zin heeft” vertelt de moeder van Lauren, Ike. Lauren kan wel zien, maar door een visusstoornis verwerken haar hersenen die informatie niet goed. “Lauren ontdekt de wereld op haar manier en kan daar enorm van genieten. Ze is erg gefocust op geluid en op de tast. Ze kan soms erg aandachtig naar iets luisteren en ze beleeft de dingen door ze te voelen en te ruiken. Naar de kinderboerderij gaan zegt Lauren dus niet zo veel, tenzij ze alle beesten kan aanraken, voelen en ruiken. Dat is de manier waarop zij de wereld ontdekt.

De aanmelding bij Milo

Lauren begrijpt veel van de dagelijkse activiteiten en routine in de wereld om haar heen en haar woordbegrip is groter dan haar taalproductie. “Ze praat niet en wijst dingen aan om ons iets duidelijk te maken. Mede in overleg met de orthopedagoog van het kinderdagcentrum hebben we Milo benaderd. We willen Lauren beter begrijpen en we wilden vooral weten op welke manieren Lauren ons iets kan vertellen. Het ComOOK programma van Milo sprak ons aan, omdat je naast de individuele begeleiding van het gezin ook contact hebt met andere ouders die in hetzelfde schuitje zitten. Er waren echter te weinig aanmeldingen voor een ComOOK groep in onze regio. Daarom hebben we gekozen voor een individueel traject, het opstellen van een Communicatie Competentie Profiel (CCP).”

 

Het CCP traject

De ouders van Lauren zijn enthousiast over het CCP traject. “We vonden het een verademing om in dit traject vooral bezig te zijn met de mogelijkheden van Lauren en hoe zij de wereld beleeft. We hebben meer inzicht gekregen in situaties die lastig zijn voor Lauren en wat daaraan vooraf gaat. Als ouder doe je alles voor je kind, maar bij een kind als Lauren vraag je je regelmatig af of je het wel goed doet. Door video’s te bespreken hebben we veel geleerd. Het was ook fijn om te horen dat we het goed aanpakken. Daardoor voelen we ons zekerder.

Het resultaat

De bevindingen van het CCP traject zijn vastgelegd in een poster en een folder. “De poster geeft een mooi beeld van de  kwaliteiten van Lauren en hoe we haar kunnen ondersteunen, bijvoorbeeld door de omgeving aan te passen. Het geeft me ook handvatten om de grens te vinden tussen haar beperkingen en de wil van een vierjarige, waar je niet altijd in mee moet gaan. De folder is geschreven vanuit Lauren, wie zij is, wat zij leuk vindt en wat ze niet leuk vindt. Dat vind ik erg mooi, omdat dat bevestigt dat Lauren er mag zijn.

Het CCP traject is afgerond met het advies om voorwerpen te gebruiken voor de communicatieontwikkeling van Lauren. “We hebben een praatkast met voorwerpen waarbij ieder voorwerp een betekenis heeft. Als Lauren wil drinken, kan ze dat nu duidelijk maken door de beker uit de kast te pakken in plaats van ons bij de hand mee te nemen naar de keuken.” Dat de voorwerpentaal moet aansluiten bij de beleving van Lauren werd duidelijk bij het voorwerp voor wandelen. “Eerst hadden we daar een schoen voor bedacht. Lauren raakte van slag, omdat ze dacht dat ze de schoen uit de praatkast aan moest trekken: dit was namelijk een oude schoen van haar. Omdat ze gericht is op voelen en ruiken, zijn we uitgekomen op een stuk boomschors.

Als je een bijzonder kind hebt, zoals Lauren, heb je meestal geen voorbeelden in je omgeving van ouders die ervaring hebben met het zorgen voor een bijzonder kind. “Het zou fijn zijn geweest als er wel een ComOOK groep in onze regio was geweest, zodat we ervaringen hadden kunnen uitwisselen met andere ouders. Dit neemt niet weg, dat we door het CCP traject voorlopig zonder Milo verder kunnen met het uitbouwen van de voorwerpentaal van Lauren. We zijn ook aan het nadenken hoe we de voorwerpentaal kunnen omzetten naar een draagbare vorm, zodat Lauren ook buitenshuis kan vertellen wat ze wil.

Gerelateerde Berichten